Przestępstwa gospodarcze



Potrzebujesz pomocy? Dzwoń! - Kontakt

Wszystkie czyny będące przestępstwami gospodarczymi charakteryzuje jedna cecha wspólna, zostały one zagrożone karą by chronić prawidłowy obrót gospodarczy. Prawo stara się chronić reguły obrotu gospodarczego by możliwe było odpowiednie funkcjonowanie wolnego rynku, również po to, by piętnować zachowania mogące przynieść szkodę państwu oraz innym podmiotom biorącym udział w działalności gospodarczej.

 

Wyrządzenie znacznej szkody majątkowej przez nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku.
Art. 296. § 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, wyrządza jej znaczną szkodę majątkową, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w § 1 działa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 3. Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w § 1 lub 2 wyrządza szkodę majątkową w wielkich rozmiarach,podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4. Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w § 1 lub 3 działa nieumyślnie,podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 5. Nie podlega karze, kto przed wszczęciem postępowania karnego dobrowolnie naprawił w całości wyrządzoną szkodę.
 
Potocznie przestępstwo to nazywane jest przestępstwem nadużycia zaufania w obrocie gospodarczym.
Jego sprawcą może być jedynie osoba, która została zobowiązana do zajmowania się sprawami majątkowymi osoby fizycznej lub prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, przy czym zobowiązanie to musi wynikać z ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy. Chodzi więc o staranne działanie, którego celem jest odniesienie sukcesu gospodarczego. Należy zauważyć, że wbrew pozorom krąg osób, które mogą zostać pociągnięte do odpowiedzialności na podstawie tego przepisu jest bardzo szeroki - potencjalnie przestępstwo to mogą popełnić rodzice zajmujący się z mocy ustawy sprawami majątkowymi swoich dzieci, kurator ustanowiony przez sąd dla osoby nieletniej lub nieobecnej czy administrator domu. Każdorazowo należy również badać czy nakaz zajmowania się cudzymi sprawami majątkowymi nie został na potencjalnego sprawcę nałożony w drodze decyzji właściwego organu lub czy wynika z umowy, przy czym każdą umowę czy decyzję należy dokładnie przeczytać by móc stwierdzić czy tworzy ona tego rodzaju obowiązek.
 
Uwaga: Decyzja czy umowa powinny również zawierać jasno określone obowiązki i uprawnienia osoby, bo tylko wtedy będzie możliwe ustalenie czy sprawca ich nadużył lub czy nie dopełnił on ciążących na nim obowiązków.
 
Uwaga: Wyjątkiem może być tutaj brak wyszczególnienia obowiązków oczywistych, które są w odczuciu wszystkich ludzi nierozerwalnie związane z daną funkcją.
 
Przekroczenie uprawnień:
Najprościej rzecz ujmując z przekroczeniem uprawnień mamy do czynienia, jeśli podejmujemy działania, do których w ogóle nie byliśmy upoważnieni.
 
Niedopełnienie obowiązków:
Najłatwiej wskazać, iż z niedopełnieniem obowiązków mamy do czynienia, gdy nie zachowujemy się w sposób, do jakiego byliśmy zobowiązani lub podejmujemy nakazane działanie w sposób nienależyty. Warto jeszcze raz przypomnieć, że zakres obowiązków, zwłaszcza tych podstawowych, nie musi być konkretnie wskazany- może wynikać z charakteru pełnionej funkcji czy wykonywanej pracy.
 
Ważne: samo przekroczenie uprawnień czy niedopełnienie obowiązków nie przesądza o popełnieniu przestępstwa. Dochodzi do niego dopiero wówczas, gdy działanie przyniosło faktyczną szkodę majątkową. Musi to być znaczna szkoda, czyli musi przekraczać dwustu krotną wartość minimalnego wynagrodzenia.
 
Kara surowsza:
1) Surowsza kara przewidziana jest dla sprawcy, który działa na szkodę podmiotu, którego sprawami majątkowymi miał się zajmować w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, to znaczy polepszenia swojej sytuacji ekonomicznej.
2) Surowsza kara grozi również, gdy w wyniku działania sprawcy powstała szkoda w wielkich rozmiarach- jej wartość musi więc wynosić tysiąckrotność minimalnego wynagrodzenia.
 
Działanie nieumyślne:
Jeśli sprawca dopuścił się przestępstwa w wyniku nieumyślnego działania, kara wobec niego zastosowana będzie łagodniejsza, nawet jeśli jego zachowanie wyrządziło szkodę w wielkich rozmiarach lub osiągnął on korzyść majątkową.
 
Niepodleganie karze:
Możliwe jest zastosowanie kary łagodniejszej, jeśli jeszcze przed wszczęciem postępowania karnego sprawca dobrowolnie naprawił szkodę w całości. Jeśli szkoda została naprawiona już po wszczęciu postępowania sprawca może nadal liczyć na nadzwyczajne złagodzenie kary lub nawet od jej odstąpienia.
 
Przestępstwo korupcyjne
 Art. 296a. (161) § 1. (162) Kto, pełniąc funkcję kierowniczą w jednostce organizacyjnej wykonującej działalność gospodarczą lub pozostając z nią w stosunku pracy, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, żąda lub przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, w zamian za nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku mogące wyrządzić tej jednostce szkodę majątkową albo stanowiące czyn nieuczciwej konkurencji lub niedopuszczalną czynność preferencyjną na rzecz nabywcy lub odbiorcy towaru, usługi lub świadczenia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto w wypadkach określonych w § 1 udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej.
§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w § 1 lub 2, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 4. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 wyrządza znaczną szkodę majątkową, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 5. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w § 2 albo w § 3 w związku z § 2, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.
 
łapownictwo bierne
Określone w pierwszym paragrafie tego przepisu przestępstwo, nazywane potocznie łapownictwem biernym, może być popełnione przez dwa rodzaje podmiotów. W pierwszym przypadku dopuścić się go może osoba, która ze względu na zajmowaną przez siebie pozycję ma wpływ na prawidłowe funkcjonowanie danego podmiotu, i od której wymaga się wyjątkowej dbałości o jego interesy i darzy się ją dużym zaufaniem. Musi to być osoba upoważniona do samodzielnego działania, pełniąca funkcje decyzyjne, która ma realny wpływ na jego politykę, np.dyrektor, prezes i członkowie zarządu spółek, prokurenci, główni księgowi czy wreszcie kierownicy działów czy określonych pionów w strukturze jednostki organizacyjnej, a także likwidatorzy czy syndyk. W wyniku zmiany przepisów w 2008 r. przestępstwo to może również zostać popełnione przez pracownika lub osobę, z którą łączy daną jednostkę gospodarczą umowa zlecenie lub o dzieło.

Istota zmiany
Poszerzenie kręgu osób, których zachowanie może stanowić przestępstwo określone w tym przepisie ma na celu ułatwienie walki z korupcją, którą obserwujemy także na niższych szczeblach w hierarchii przedsiębiorstwa. Zachowanie podlegające karze polega na przyjęciu jakiejkolwiek korzyści majątkowej w zamian za określone działanie zgodne z wolą osoby, z której rąk ona pochodzi: nadużycie udzielonych uprawnień lub niedopełnienie określonych obowiązków, które może wyrządzić szkodę, dopuszczenie się czynu nieuczciwej konkurencji lub traktowanie w sposób uprzywilejowany określonego odbiorcę usługi czy nabywcy towaru.
 
łapownictwo czynne
Drugi paragraf tego przepisu w swej istocie sprowadza się do karania osób, które w nieuczciwy sposób- poprzez udzielenie lub obietnicę udzielenia w przyszłości korzyści osobistej lub majątkowej- chcą wpłynąć na działanie osoby, która pełni funkcję kierowniczą w danym przedsiębiorstwie lub jest w nim zatrudniona, by podjęła działanie w interesie tej osoby, które jednak nie uwzględnia zasad prawidłowej gospodarki lub interesów danego przedsiębiorstwa.
 
Kara łagodniejsza
Zarówno w przypadku łapownictwa biernego i czynnego sąd może wymierzyć karę łagodniejszą- grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2- w wypadku mniejszej wagi. To czy w danej sytuacji mamy do czynienia z taką możliwością należy badać na gruncie każdej sprawy z osobna. Kryteria jakie sąd powinien brać pod uwagę oceniając konkretną sprawę to: charakter nadużytych uprawnień lub niedopełnionych obowiązków, szkoda jaka została danej jednostce wyrządzona lub jaka mogła zostać wyrządzona, wysokość, a także rodzaj korzyści jaka miała zostać otrzymana lub wręczona za zabronione zachowanie.

Kara surowsza
Zagrożenie karą surowszą ma miejsce, gdy zabronione zachowanie spowodowało szkodę w majątku danego podmiotu. Szkoda ta musi ponadto przekraczać wysokość dwustu krotnego minimalnego wynagrodzenia.
 
Uwaga: Istnieje możliwość uniknięcia kary, nawet jeśli łapówka została już wręczona lub przyjęta. Możliwość taka zachodzi jeśli sprawca dobrowolnie ujawni popełnione przez siebie przestępstwo i złoży wyjaśnienia dotyczące okoliczności jego popełnienia. Jednak nawet takie działanie nie poprawi jego sytuacji, gdy przestępstwo przez niego popełnione wyrządziło szkodę w znacznych rozmiarach.
 
Korupcja w sporcie
Art. 296b. (163) § 1. Kto, organizując profesjonalne zawody sportowe lub w nich uczestnicząc, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę w zamian za nieuczciwe zachowanie, mogące mieć wpływ na wynik tych zawodów, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto w wypadkach określonych w § 1 udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej.

§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w § 1 lub 2, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 4. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w § 2 albo w § 3 w związku z § 2, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział

Profesjonalne zawody sportowe to takie, w których uczestnictwo połączone jest z celem zarobkowym. Ich organizatorzy powinni przestrzegać zasad związanych z organizacją mających zapewniać prawidłowe funkcjonowanie imprezy sportowej, a osoby w nich uczestniczące powinni przestrzegać regulaminów sportowych obowiązujących w danej dyscyplinie oraz zasad rywalizacji sportowej. Tylko tak zorganizowane zawody spełniają uzasadnione oczekiwania kibiców i mogą być przykładem zdrowej realizacji sportowej. Patologia w sporcie, która objawia się zjawiskiem sprzedawania meczy czy ustawiania walk bokserskich wpływa negatywnie na podejście ludzi do imprez sportowych.

Jeśli organizator, np. liga zawodowa powołana przez związek sportowy, klub sportowy lub uczestnik takich zawodów, np. zawodnik, sędzia przyjmuje korzyść majątkową w zamian za złamanie obowiązujących go reguły popełnia przestępstwo, jeśli może mieć to wpływ na wynik tych zawodów. Modelowym przykładem może być tutaj mecz piłkarski, podczas którego przekupiony sędzia ignoruje nie uznaje prawidłowo zdobytej bramki. Jednak już sam potencjalny wpływ na wynik zawodów przesądza o bycie przestępstwa- nie musi to być realnym skutkiem.
 
Uwaga: Karane jest zarówno przyjmowanie korzyści majątkowej lub obietnicy uzyskania jej w przyszłości jak i proponowanie takiej korzyści osobie, która potencjalnie może mieć wpływ na wynik zawodów, np. chęć przekupienia sędziego, piłkarza, trenera.
 
Uwaga: Możliwe jest wymierzenie przez sąd kary łagodniejszej jeśli biorąc pod uwagę konkretną sytuację sąd zdecyduje, że potraktowanie sprawy w sposób normalny byłoby zbyt surowe. Może mieć to miejsce w przypadku, gdy niewielką korzyść majątkową przyjął piłkarz, który nie był nawet wystawiony w danym meczu, a ponadto był to zawodnik słabszy.
 
Możliwość uniknięcia kary
Ze względu na wyjątkowo trudny charakter walki z korupcją w sporcie prawo przewiduje, że nie będzie podlegał karze sprawca, który zanim fakt popełnienia przestępstwa wyjdzie na jaw ujawni je wraz z okolicznościami jego popełnienia wobec organów ścigania. Takie rozwiązanie wprowadzone jest ze względu na możliwość pozyskania w ten sposób cennych informacji o metodach działania sprawców tego typu przestępstw.
 
Oszustwa kredytowe
Art. 297. (164) § 1. Kto, w celu uzyskania dla siebie lub kogo innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy albo od organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi - kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia przez bank zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji lub podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, elektronicznego instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego, przedkłada podrobiony, przerobiony, poświadczający nieprawdę albo nierzetelny dokument albo nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto wbrew ciążącemu obowiązkowi, nie powiadamia właściwego podmiotu o powstaniu sytuacji mogącej mieć wpływ na wstrzymanie albo ograniczenie wysokości udzielonego wsparcia finansowego, określonego w § 1, lub zamówienia publicznego albo na możliwość dalszego korzystania z elektronicznego instrumentu płatniczego.

§ 3. Nie podlega karze, kto przed wszczęciem postępowania karnego dobrowolnie zapobiegł wykorzystaniu wsparcia finansowego lub instrumentu płatniczego, określonych w § 1, zrezygnował z dotacji lub zamówienia publicznego albo zaspokoił roszczenia pokrzywdzonego.
 
Oszustwo kredytowe- karane zachowanie
W świadomości powszechnej przestępstwo określone w tym przepisie kojarzy się z szeroko rozumianym oszustwem bankowym czy kredytowym. W istocie chodzi bowiem o posłużenie się: -dokumentem podrobionym, a więc potocznie mówiąc sfałszowanym
  • przerobionym, a więc autentycznym, którego jednak treść została zmieniona na niezgodną z prawdą
  • zawierającym nieprawdziwe informacje, a więc autentycznym, który jednak zawiera niezgodną z rzeczywistością treść
  • dokumentem nierzetelnym, a więc np. takim, który zawiera niepełną treść, ze względu na którą może sugerować nieprawdę lub wprowadzającym w błąd
 lub o złożenie pisemnego oświadczenia, jeśli nieprawdziwe czy nierzetelne informacje tam przedstawione miały znaczenia dla uzyskania kredytu, czy jakiś środków finansowych z instytucji publicznych, czyli np. dotacji, subwencji, lub też miały wpływ na wygraną przetargu na zamówienie publiczne.

Ważne: Osoba popełnia przestępstwo także, jeśli swoim zachowaniem chce umożliwić innej osobie uzyskanie kredytu czy dotacji, np. pracodawca przedstawia zawyżone zaświadczenie o zarobkach pracownika, by zwiększyć jego szanse uzyskania kredytu w banku.

Ważne: Uzyskanie kredytu bez wymaganego dokumentu,a co za tym idzie swoiste zatajenie prawdy nie stanowi przestępstwa, gdyż to do zadań instytucji finansowych należy dokładne badanie każdej sprawy bez przyjmowania jakichkolwiek założeń dotyczących danego przypadku.

Ważne: Przestępstwo zostanie również popełnione jeśli pomimo przedłożenia nieprawdziwych dokumentów nie uda się uzyskać kredytu, czy dostać subwencji/ dotacji. Karane jest już samo zachowanie, wystarczy by było ukierunkowane na określony cel, tj. by sprawca przedkładał te dokumenty czy oświadczenia w celu uzyskania kredytu.

Karane zaniechania
Przestępstwem jest również niedopełnienie obowiązków ciążących na danej osobie, a polegające na niezawiadomieniu właściwego podmiotu o okoliczności, która ma wpływ na udzielenie wsparcia finansowego lub jego wysokość, a która budzi wątpliwości, np. jeśli osoba, do której kompetencji należy wstępna kontrola wniosków kredytowych poweźmie wątpliwość co do prawdziwości dokumentu, który potwierdza pozostawanie w stosunku pracy przez osobę ubiegającą się o kredyt,a jest to kluczowe dla jego przyznania musi już na wstępie zawiadomić właściwy organ o swoich podejrzeniach, zawiadomienie będzie konieczne również w przypadku gdy treść dokumentu stwierdzającego wysokość dochodów danej osoby wydaje się wątpliwa.
 
Niepodleganie karze
System prawny przewiduje, że osoby, które uzyskały wsparcie finansowe w zakazany przez prawo sposób mogą uniknąć kary jeśli same zrezygnowały z dotacji czy z zamówienia publicznego, czy tez zaspokoiły roszczenia pokrzywdzonego, np. zwróciły kredyt z odsetkami.
Natomiast osoby, które popełniły przestępstwo poprzez niewywiązanie się ze sowich obowiązków mogą naprawić swój błąd i uniknąć odpowiedzialności karnej jeśli zapobiegną wykorzystaniu wsparcia finansowego przez osobę, która je wyłudziła. Mogą to uczynić poprzez uniemożliwienie uzyskania tych środków przez osobę, która uzyskała je w zabroniony sposób, np. zablokowanie środków, cofnięcie przyznania kredytu. Mogą one również doprowadzić do odstąpienia od uzyskanego wsparcia finansowego przez takie osoby, np. niepodjęcie uzyskanego kredytu.
 
Przerobienie, podrobienie, użycie sfałszowanego dokumentu

Art. 270. § 1. Kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa,podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto wypełnia blankiet, opatrzony cudzym podpisem, niezgodnie z wolą podpisanego i na jego szkodę albo takiego dokumentu używa.

§ 2a. (159) W wypadku mniejszej wagi, sprawca, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 3. Kto czyni przygotowania do przestępstwa określonego w § 1,podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
 
Fałszerstwo dokumentów
W wielu przypadkach oszustwo kredytowe łączy się z innym przestępstwem- fałszerstwem dokumentów. Dzieje się tak, gdy gdyż każdorazowe podrobienie, przerobienie dokumentu w celu użycia za autentyczny albo użycie jako autentyczny fałszywego dokumentu stanowi osobne przestępstwo.
  • podrobienie dokumentu: z podrobieniem dokumentu mamy do czynienia w przypadku stworzenia dokumentu i nadania mu takich cech, które sprawiają, że wydaje się być autentyczny, np. podrobienie podpisu danej osoby na upoważnieniu osoby do odbioru przekazu gotówkowego w jej imieniu, podrobienie zaświadczenia z Urzędu Pracy potwierdzającego fakt zarejestrowania jako osoba bezrobotna
Uwaga: fakt, że osoba za która podpisujemy dokument wyraziła na to zgodę nie pozbawia takiego działania charakteru przestępstwa, gdyż przepis ten ma na celu ochronę wiarygodności dokumentów
  • przerobienie dokumentu: przestępstwo to popełnia osoba, która nie będąc do tego upoważniona dokonuje zmian w treści prawdziwego dokumentu (wszelkie skreślenia, poprawki, dopiski), np. syn dokonuje skreśleń czy dopisuje postanowienia do testamentu własnoręcznego sporządzonego przez matkę
  • użycie jako autentyczny dokumentu podrobionego lub przerobionego: możliwe jest postawienie zarzutu osobie używającej dokument przerobiony lub podrobiony jak autentyczny, jeśli osoba posługująca się nim zdawała sobie sprawę z tego, że nie jest on prawdziwy albo nawet miała wątpliwości co do jego autentyczności, a mimo to postanowiła się nim posłużyć.
Przestępstwo przeciw wierzycielom
Art. 300. § 1. Kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Kto, w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. Jeżeli czyn określony w § 1 wyrządził szkodę wielu wierzycielom, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 4. Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie przestępstwa określonego w § 1 następuje na wniosek pokrzywdzonego
 
Przestępstwa na szkodę wierzycieli
Przestępstwa tego typu dopuszcza się osoba, która w obliczu poważnych kłopotów finansowych, w momencie, w którym zdała sobie sprawę z faktu, że nie będzie w stanie wywiązać się z ciążących na niej zobowiązaniach podejmuje działania, których efektem jest to, że osoba względem której jest zobowiązana (wierzyciel) nie ma w ogóle z czego zaspokoić swoich roszczeń lub działania sprawcy sprawiły, że będzie mógł to zrobić ale tylko częściowo. Dłużnik może uzyskać taki skutek poprzez:
  • usuwanie swojego majątku, np. wywóz do innej miejscowości cennych maszyn z fabryki, które mogłyby być zajęte przez komornika
  • ukrywanie- chodzi o ukrywanie składników majątkowych w dosłownym rozumieniu tego słowa, czyli ich chowaniu w miejscu niedostępnym dla wierzyciela czy komornika prowadzącego egzekucję, np. potajemne wynajęcia skrytki w banku, w której składa się na przechowanie drogocenną biżuterię

Uwaga: z ukrywaniem mamy również do czynienia, gdy dana osoba zataja fakt posiadania określonego majątku, jeśli została zobowiązana do jego ujawnienia, np. ukrywa fakt, że w drodze dziedziczenia nabyła atrakcyjną działkę budowlaną w dobrej lokalizacji podczas gdy sąd prawomocnym postanowieniem nakazał ujawnienie posiadanego majątku

  • zbywanie, np. sprzedaż samochodu osobowego będącego własnością dłużnika i przeznaczenie pieniędzy na wycieczkę zagraniczną
Uwaga: dłużnik również popełnia przestępstwo, jeśli sprzedaje rzecz należącą do niego, by spłacić inna osobę ,gdyż jego działanie przynosi jednocześnie szkodę innej osobie.
  • obdarowanie innej osoby, np. przepisanie na syna własności mieszkania
  • niszczenie, np. celowe potłuczenie jednej filiżanki,będącej elementem kolekcji, która jedynie w komplecie miała jakąkolwiek wartość rynkową
  • rzeczywiste lub pozorne obciążenie , np. oddanie w zastaw nowoczesnego zestawu kina domowego dla zabezpieczenia niewielkiej pożyczki
  • uszkodzenie tych składników majątku, które zostały zajęte na poczet spłaty długu lub takich, które mogą być dopiero zajęte w przyszłości, np. uszkodzenie samochodu, powodujące znaczne obniżenie jego wartości
Kara surowsza:
Kara surowsza przewidziana została dla sprawcy, który swoim zachowaniem wyrządził szkodę więcej niż jednej osobie
 
Uwaga: Sprawca swoim zachowaniem wyrządza szkodę określonej osobie, dlatego będzie on ścigany, jeśli osoba poszkodowana złoży odpowiedni wniosek. W momencie jego złożenia postępowanie toczyć się będzie z urzędu i osoba zainteresowania ściganiem przestępstwa nie będzie musiała podejmować żadnych dalszych działań. Wniosek nie jest jednak potrzebny, gdy poprzez swoje zachowanie dłużnik działa na szkodę Skarbu Państwa.

Jeżeli masz sprawę lub jakiekolwiek wątpliwości, pytania lub chcesz podzielić się z nami swoim problemem -

ZADZWOŃ lub NAPISZ! tel. 22 40 30 347; kom. 602 224 040; e-mail: kancelaria@zakiewicz.pl

Zachęcamy do rozmowy i konsultacji Państwa problemu.

Dowiedz się czy stać Cię na profesjonalną pomoc adwokata.

Więcej informacji znajdziesz na naszej stronie w dziale Prawo karne lub w odnośnikach po lewej stronie.