Posiadanie marihuany



Potrzebujesz pomocy? Dzwoń! - Kontakt
Obowiązująca obecnie ustawa z 21 lipca 2005 r. o przecwidziałaniu narkomanii wprowadza przepis penalizujący posiadanie wbrew przepisom ustawy środków odurzających, w tym marihuany:
 
Art.62 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2. Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1 jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
3. W przypadku mniejszej wagi, sprawca
podlega grzywnie, karez ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Zastanawiające jest czy w połączeniu ze wskazaniem 'zdrowia społecznego' jako dobra mającego uzyskać ochronę przez ten właśnie przepis przytoczonej ustawy wyposażono Państwo w faktyczną możliwość karania zażywania narkotyków. Warto zauważyć, że nie taki był cel wprowadzonych zmian legislacyjnych. Ustawa z 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii nie przewidywała sankcji za posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych na własny użytek, co utrudniało walkę z dealerami, którzy jak pokazuje praktyka bardzo często nie dysponują bezpośrednio ilościami znacznymi, co czyniło ich bezkarnymi. Dlatego tym bardziej kontrowersyjna wydaje się zmiana, która wprowadza surowe konsekwencje posiadania nawet niewielkich ilości tego typu substancji.
 
Jakie zachowanie jest więc karane?

Ustawa uznaje za nielegalne każde będące posiadaniem wbrew przepisom ustawy posiadanie  narkotyku, przez co należy rozumieć zarówno posiadanie w celu dalszej sprzedaży innej osobie, jak i w celu samodzielnego zażycia - czy to za jakiś czas czy niezwłocznie.

Warto podkreślić, że poza zasięgiem tego przepisu znajduje się natomiast posiadanie podczas zażywania narkotyku, co przecież nieodzownie łączy się z jakąś formą jego dzierżenia. Ponadto w ślad za orzecznictwem uważa się, że do przestępstwa dochodzi wówczas, gdy posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej następuje w ilości pozwalającej na choćby jednorazowe użycie danej substancji, w dawce dla niej charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek. Ilość taka zgodnie ze stanowiskiem SN przedstawionym w wyroku z 4 listopada 2008 r. nie może być natomiast z góry określona wobec zwyczaju wspólnego zażywania narkotyków ( np. palenia marihuany) bądź też zażywania ich przez osoby małoletnie, lecz badana każdorazowo na gruncie określonego stanu faktycznego. Kryterium tego nie spełnia  np. osad marihuany pozostały na szklanej lufce.


Zaostrzona odpowiedzialność:
Przepis wprowadza surowszą karę- do 8 lat pozbawienia wolności- za posiadanie narkotyku w znacznej ilości, przy czym sam nie definiuje tego pojęcia. Sądy próbując poradzić sobie z tak niejasno zdefiniowanym pojęciem próbowały określić ilość, którą będzie można uznać za znaczną wskazując przykładowo na 2 kg substancji czynnej, z której to masy może powstać kilkadziesiąt porcji narkotyku. Tu z pomocą przyszedł Sąd Najwyższy, który w postanowieniu z 23 września 2009 r. uznał, że mamy z nią do czynienia , kiedy posiadana ilość mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych. Chodzi więc o ilość porcji możliwych do  wydzielenia z danej ilości. Jest to bardziej elastycznie zdefiniowane kryterium, ale daje pewne wyobrażenie o okolicznościach, przy których należy się liczyć z możliwością wymierzenia surowszej kary.

Złagodzona odpowiedzialność:
Kara grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku przewidziana jest dla sprawców w przypadku popełnienia czynu mniejszej wagi, ale w tym przypadku ustawodawca również nie określił jasno ilości narkotyku, w przypadku którego posiadania czyn mógłby zostać za taki uznany. Sady orzekając nie biorą pod uwagę jedynie ilości  narkotyku wystarczającą na zaspokojenie potrzeb sprawcy- np. 1 g marihuany, ale oceniają także  społeczną szkodliwość danego czynu badając m. in. rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu oraz motywację sprawcy.
 
Możliwe wyjścia z sytuacji:
  • Pierwsza myśl o dobrowolnym poddaniu się karze i ewentualnym zawieszeniu karu przy bliższej analizie nie wydaje się trafnym rozwiązaniem wobec groźby odwieszenia kary w przypadku bycia złapanym po raz kolejny na posiadaniu nawet niewielkiej ilości narkotyku. Przez dobrowolne poddanie się karze wyrażamy zgodę na bycie skazanym i jako taka osoba będziemy figurować we wszelkiego rodzaju rejestrach.
  • Sama ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje możliwość zawieszenia postępowania przez prokuratora w przypadku podjęcia przez sprawcę leczenia odwykowego w odpowiednim zakładzie opieki zdrowotnej, którego pozytywne rezultaty mogą doprowadzić po jego zakończeniu do zwrócenia się przez prokuratora do sądu z wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania.  Takie umorzenie połączone zostanie z pewnymi obowiązkami, jednak tym samym nie dojdzie do skazania. Z takiego dobrodziejstwa nie mogą jednak skorzystać sprawcy, którzy zagrożeni są karą przekraczająca 5 lat pozbawienia wolności.
  • Najbardziej korzystną dla osoby złapanej na posiadaniu narkotyku jest złożenie wniosku o  umorzenie postępowania ze względu na znikomą społeczną szkodliwość czynu, które jest umorzeniem bezwarunkowym w tym sensie, że nie jest połączone z dodatkowymi obowiązkami i podobnie jak warunkowe umorzenie pozwala uniknąć skazania.        
 
Uwaga: Żadne działanie nie może być podejmowane automatycznie, każda sytuacja jest inna, dlatego też  ważne jest niepodejmowanie jakichkolwiek kroków bez uprzedniej konsultacji z adwokatem!
 
 
 

Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, pytania lub chcesz podzielić się z nami swoim problemem -

ZADZWOŃ lub NAPISZ! tel. 22 40 30 347; kom. 602 224 040; e-mail:

Pierwsza rozmowa i konsultacja jest wolna od opłaty.

Dowiedz się czy stać Cię na profesjonalną pomoc adwokata.

Więcej informacji znajdziesz na naszej stronie w dziale Prawo karne lub w odnośnikach po lewej stronie.